- wykorzystywanie zdolności jasnowidzenia, jasnosłyszenia, wspieranie wróżenia zjawiskami mediumicznymi, wykorzystywanie telepatii, teleportacji oraz czerpanie z informacji zawartych w polach morfogenetycznych;

- stosowanie metod właściwych astrologii, numerologii, psychografologii lub innym biotronicznym dziedzinom.

Gandalf Szary (później Gandalf Biały), bo pod takim imieniem był znany ludziom, przybył do Śródziemia w tysięcznym roku Trzeciej Ery na okręcie Elfów przypłynąwszy z Wielkiego Morza Zachodu. Na pokładzie prócz niego było jeszcze czterech a wszyscy należeli do rasy starszej niż sam świat- do Istarich. Gandalf będąc Majarem w Nieśmiertelnych Krainach nosił imię Olorin, tam też uznano go za najmądrzejszego wśród swej nacji. W Śródziemiu zwany był różnymi imionami przez różne plemiona: Mithrandirem – przez Elfów, Tharkunem – przez Krasnoludów, Inkanusem- przez Haradrimóm, oraz Szarym Pielgrzymem we Wspólnej Mowie. Zjawiając się wśród Śmiertelnych Krain nie mógł korzystać z mocy Ainurów, lecz tylko z Mocy Śmiertelnego Świata. W jego dokonaniach wspomagała go Narya – Pierścień Ognia, jeden z Trzech Wielkich, który Gandalf otrzymał w darze od Kiradana, pana Szarej Przystani. Pierścień miał moc czynienia ludzi dzielnymi i nieustraszonymi.

Albus Percival Wulfryk Brian Dumbledore - dyrektor Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie i zarazem najpotężniejszym czarodziejem swoich czasów (tylko jego lękał się Lord Voldemort). Albus został mianowany dyrektorem po odejściu na emeryturę Dippeta. Wcześniej był nauczycielem transmutacji. Albus miał doskonałe poczucie humoru i nie przejmował się złymi opiniami na swój temat. Lubił muzykę kameralną i kręgle. Nie przepadał za fasolkami Bertiego Botta, ponieważ w młodości trafił na fasolkę o smaku wymiocin. Jego ulubiona konfitura miała smak malin. Posiadał feniksa, którego nazwał Fawkes. Kształt feniksa miał też jego patronus.

Gargamel - pechowy, zły czarodziej mieszkający w zrujnowanym zamku na obrzeżach lasu Smerfów.

Panoramiks - Długobrody i rozczochrany druid z francuskiego komiksu o Asteriksie. Przygotowywał on dla nieugiętych Galów z wioski magiczny napój, dzięki któremu uzyskiwali nadludzką siłę. Skład napoju pozostaje tajemnicą, wiadomo tylko, że niezbędnym składnikiem była jemioła.

Merlin - jeden z bohaterów legend arturiańskich. Wielki czarodziej. Przyjmuje się, że postać tę wymyślił Geoffrey z Monmouth, przy czym pierwowzorem Merlina był walijski wieszcz i bard – Myrrdin. Latynizując to imię, Geoffrey wymyśla formę Merlinus, choć prawidłowa byłaby raczej "Merdinus". Ta ostatnia jednak zbyt kojarzyłaby się z ordynarnym słowem merde. Merlin był stworzony przez Mab – królową magii – lecz urodziła go kobieta, która potem zmarła. W innej wersji legendy, Merlin był synem szatana i śmiertelnej kobiety – szatan spłodził go by czynił zło na świecie, lecz Merlin wykorzystał odziedziczoną szatańską moc do czynienia dobra.